|
|
|
In oktober 2004
organiseerde de stichting gezinsbegeleiding in Nijmegen een
dag
voor
ouders en kinderen die bij de gezinsbegeleiding zijn
aangesloten. Ook de
broertjes en
zusje mochten mee. 's Middags was er een voorstelling van
Bolleke
en Grinneke in
NGT (= Nederlandse Gebarentaal). Met onze dochters van 3 en
6 jaar oud, gingen
we naar de gymzaal waar de voorstelling werd gegeven.
De
kinderen mochten op
matten gaan zitten. Vol spanning wachten we af... |
 |
Toen kwam er een
vrouw in een grote rode cape met capuchon op en ging met de
rug naar de kinderen op het toneel zitten. Het zag er heel
geheimzinnig uit.
Het verhaal begon. Een meisje vindt in een kist 'n oud
sprookjes boek en begint erin te lezen. Het gaat over een
kabouter die de
wijde wereld intrekt om een steen te zoeken
die in haar ketting past. Onderweg ontmoet
ze een elvenprinses die graag nieuwe
vleugels wil.
Zij is op zoek naar de tovenaar die haar kan helpen. Ze
besluiten samen hun taken te volbrengen. |
|
Onze dochter van
drie vindt de mevrouw met de capeontzettend spannend, totdat ze begint te spelen en zich
omdraait. |
 |
Opgelucht zegt ze tegen mij: "het is een
vrouw!".Ademloos kijken ze, en lachen
hard om het gekibbel van de keurige
elvenprinses en de lieve maar ongemanierde kabouter. Vooral
de
scéne waarin de prinses keurig netjes
probeert te eten en de ander smakt en
slurpt vinden ze geweldig Ze zitten
helemaal "in" de voorstelling.
Bij deze
voorstelling is er een stemtolk aanwezig
voor sommige broertjes en zusjes wel
fijn, maar ik vind het een beetje jammer
omdat je dan minder moeite hoeft te
doen het verhaal in gebaren te volgen.
Dat zou ook een bijzondere ervaring voor horende broertjes
en zusjes zijn. Er zijn
veel jonge kinderen (2 of 3 jaar) in de
zaal en voor hen is het moeilijk de |
 |
aandacht lang vast te houden. Regelmatig,
denkt Grinneke de kabouter, een passend
steentje te vinden net naast de schoen van
een kind in het publiek waarbij de aandachtwat verslapt. Prachtig om te zien hoe zo'n
kind daarna meteen weer in het verhaal zit. Na de
voorstelling konden de kinderen Bolleke en Grinneke nog een
handje geven of gewoon van dichtbij bekijken, even
aanraken... Wij vonden het een zeer geslaagde middag. |
|
|
